وقتی که گل بودم ازشاخه ام چیدی

                                     اما چوپژمردم برمن نباریدی

مرگ مرا دیدی از من گذر کردی

                                        داغ نهانم را شادابتر کردی

هرگزنمی بخشم این بی وفایی را

                                           ازتوچشیدم من طعم جدایی را

باور نمی کردم این درد تنهایی

                                              ازتوجفاازمن،این عشق وشیدایی

آن قلب تارتوجای محبت نیست

                                                  درچهره ات دیگرنور نجابت نیست