عشق آتشین

بشنوزمن ای جان من،مجنون که دیوانه نبود

                                                  دنیاسراسر گل ولی، مجنون که پروانه نبود

آوارگی ها گرکشید، مجنون به درد عاشقی

                                                 مجنون زعشق آواره شد،مجنون که فرزانه نبود

گرکوهکن فرهادشد،درراه عشق وعاشقی

                                                   اماسرایی چون دلش،اینگونه ویرانه نبود

شایدبه جامی ازشراب،خاموش می شد آتشش

                                                   درکوچه های شهر عشق،شایدکه میخانه نبود

شایدکنارراه عشق،جمعی به بیراهه زدند

                                                   بت ها پرستیدند ولی،بت نیز که جانانه نبود